Հանրապետություն
Հասարակություն
Ներքին կյանք
Արտաքին քաղաքականություն
Տնտեսություն
Սոցիում
Մշակույթ
Գիտություն
Կրթություն
Առողջապահություն
 
Պաշտոնական
Նախագահ
Ազգային ժողով
Կառավարություն
ԱԳՆ
ՊՆ
Մայր Աթոռ
Այլք...
 
Երևան
Մարզեր
ԼՂՀ
Աշխարհ
Զանազան

16.12.2018
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ


Երեսուն տարի առաջ

Հակոբյանների բազմանդամ ընտանիքը զոհ գնաց արհավիրքին

1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ի երկրաշարժից երեք ամիս առաջ Արշակ Հակոբյանը բնակարան էր ստացել Լենինականի «Վարդբաղ» թաղամասում։ Ուրախացել ու աշխարհով մեկ էին եղել Արշակը, նրա կինը՝ Սոնան եւ երեք զավակները՝ Երանուհին, Անուշիկն ու Երեմիկը։ Հինգ հոգուց բաղկացած ընտանիքը պայծառ ու լուսավոր երազանքներ ուներ ապագայի վերաբերյալ։ Ավաղ, երկրաշարժը, որը չխնայեց ծերի ու մանկան, երիտասարդի ու պատանու, ընդհատեց նաեւ Հակոբյանների կյանքը՝ հավերժական սգի դատապարտելով Արշակի հորը՝ Երեմ պապին։
«Արմենպրեսը» պատմում է՝ Երեմ պապի վշտից խելակորույս ձայնն ամեն օր լսելի էր Արագածի շրջանի Բերքառատ գյուղի գերեզմանոցում. «Արշակ, Սոնա, Երանուհի, Անուշիկ, Երեմիկ, ինչո՞ւ մենակ թողեցիք ինձ»։
Այսպես կրկնում էր նա մինչեւ իր մահը։
Ճակատագրի չար կատակով մենակ էր մնացել Երեմ պապը՝ ասես ողբալու, տառապելու եւ տանջվելու։ Մինչդեռ ուրախ ու երջանիկ ապրում էին Լենինականում։ Արշակն աշխատում էր որպես քննչական մեկուսարանի հսկիչ, իսկ Սոնան մեծացնում էր իր երեք զավակներին։ Փոքրի անունը դրել էին Երեմիկ՝ ի պատիվ Երեմ պապի։ Եվ վերջինս հպարտանում էր, մեծ հույսեր էր կապում այս փոքրիկի հետ՝ մտածելով, որ կծխա Հակոբյանների օջախն իր փոքրիկ Երեմիկով։ Երազում էր նրան տեսնել մեծացած, իր ժողովրդին ու ծնողներին արժանի զավակ դարձած։
Ավաղ, երկրաշարժն ընդմիշտ հանգցրեց այդ տան ծուխը՝ փշրելով Երեմ պապի երբեմնի գեղեցիկ երազանքները, թողնելով նրան մեն—մենակ վշտի ծանր բեռան տակ։
Երեմ պապը մեկ առ մեկ դողդոջ ձեռքերով փարվում էր հինգ մեծ ու փոքր հողաբլուրներին, ձայն տալիս սրտակեղեք եւ անշարժանում անզոր, ուժաթափ։ Նա ամեն օր վառվող մոմերի հաջորդականությամբ ժամապահում էր հարազատ հողաթմբերի մոտ, կիսաձայն զրուցում՝ ասես կենդանի մարդկանց հետ։
Անցնող ու դարձող մարդիկ լուռ ու վշտահար նայում էին նրան, ամեն ինչ հասկանում։ Անձայն այս գերեզմանը Երեմ պապի համար իր որդու՝ Արշակի տունն էր, թոռնիկների օրորոցը, իր խռոված հոգին դատարկելու, թեթեւացնելու միակ ու մշտական վայրը։
Ի հիշատակ Արշակ եւ Սոնա Հակոբյանների՝ արհավիրքի անմեղ զոհերի, Արագածի շրջանի Բերքառատ գյուղի գերեզմանոցում Օնիկ Հակոբյանը՝ Արշակի եղբայրը, սեփական միջոցներով մի գեղեցիկ խաչքար էր կանգնեցրել։
Այստեղ հաճախ են այցելում ոչ միայն գյուղի, այլեւ մայրաքաղաքի, հանրապետության տարբեր շրջանների ու քաղաքների բնակիչներ՝ հարգանքի տուրք մատուցելու զոհվածների սրբազան հիշատակին։
Անժելա ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

07-12-2018





15-12-2018
Մեր երկիրը մերժել է հանձնել հինգ շրջանները
Լուկաշենկոն պատմել է Նիկոլ Փաշինյանից ներողություն խնդրելու մասին



15-12-2018
«Հայերն ինձ մեծ հույս ներշնչեցին մարդ էակի նկատմամբ»
Վիրխինիա Մենդոսան իր համար բացահայտել է զարմանահրաշ երկիր ...


15-12-2018
ԵԱՏՄ երկրները միջազգային բյուրո են ստեղծում
Ավիացիոն պատահարներն ու լուրջ միջադեպերը քննելու համար

Հայաստանի ...


15-12-2018
Հայաստանի ֆինանսական համակարգը գնահատվել է կայուն
ԿԲ-ն այս տարվա համար մոտ 5 տոկոս տնտեսական ...


15-12-2018
Նվիրատվությունների գումարն ավելացել է
Սակայն ավելի կարեւոր էր «Հայաստան» հիմնադրամի նկատմամբ վստահությունը ...


15-12-2018
Կառավարությունը կաջակցի
Վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանն ընդունել է Հայաստանում Չեխիայի արտակարգ ...


15-12-2018
Նիկոլ Փաշինյանը հեռախոսազրույց է ունեցել Ջասթին Թրյուդոյի հետ
Վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանը հեռախոսազրույց է ունեցել Կանադայի վարչապետ ...



15-12-2018
Մանուկների աչքերով
«Արմենպրեսը», Խնկո Ապոր գրադարանը եւ ...

15-12-2018
Անցյալից զրկված ժողովուրդն ապագա ունենալ չի կարող
Հովհ. Շարամբեյանի անվան ժողովրդական ...

15-12-2018
Երեւանը պաշտոնապես Գինեսի ռեկորդակիր է
Աշխարհի ամենամեծ գաթայի ռեկորդը ...
USD
EURO
RUR
GEL
Եղանակը Երևանում
գիշերը +2... +4
ցերեկը +13... +15

Մեր մասին
Կապ
   Արխիվ

© 2006 Copyright Hayastany Hanrapetutyun daily © 2006 Design and development by WEBMAKER STUDIO