Հանրապետություն
Հասարակություն
Ներքին կյանք
Արտաքին քաղաքականություն
Տնտեսություն
Սոցիում
Մշակույթ
Գիտություն
Կրթություն
Առողջապահություն
 
Պաշտոնական
Նախագահ
Ազգային ժողով
Կառավարություն
ԱԳՆ
ՊՆ
Մայր Աթոռ
Այլք...
 
Երևան
Մարզեր
ԼՂՀ
Աշխարհ
Զանազան

24.03.2019
ԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆ


Ինչպես փրկվեց Թումանյանի թբիլիսյան տունը

Սիրո, հավատարմության եւ նվիրվածության մի պատմություն

Աշխատում էի «Արմենպրես» լրատվական գործակալությունում։ Լուսաբանում էի մշակույթի ոլորտը եւ ինքս ինձ համար որոշել էի՝ հավատարիմ մնալ արվեստին մինչեւ վերջ, աշխատել առնվազն «չվնասելու» անխախտ որոշմամբ, օգնել կարեցածի առավելագույն չափով։
2012 թվականն էր, երբ Հովհաննես Թումանյանի թոռնուհի Իրմա Սաֆրազբեկյանից ստացած անսպասելի զանգը տակնուվրա արեց աշխատանքային առօրյաս։ Փոխանցած մտքերը, խնդիրը կցկտուր էր ձեւակերպված՝ «Թումանյանի տունը … ծախեցին», «թուրք—վրացական ընկերություն է գնել», «սա իրական անտարբերություն է», «ծոռնուհի Ալինան», «շենքի երկրորդ հարկաբաժինը» եւ այլն, եւ այլն։
Խնդրի լրջությունը սթափ գիտակցելու, էմոցիոնալ հատվածը մի կողմ դնելու ու ստացած տեղեկատվությունը մի քանի աղբյուրից ստուգելու լրագրողական պարտավորվածությունից զատ, մի բան հստակ էր՝ շտապել է պետք, համապատասխան արձագանքը չպետք է ուշանար։
Դրանից հետո զանգեր, տեղեկատվության պարբերական թարմացում, ասեկոսեներ, մամուլի ասուլիսներ, ՀՀ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի հանձնարարականը, պատվիրակության կազմում եւ մեկնում Թբիլիսի. պատվիրակություն՝ Հայաստանի գրողների միության լուսահոգի նախագահ Լեւոն Անանյանի ղեկավարությամբ։ Ձեւակերպված հստակ նպատակ՝ տեղում ծանոթանալ իրավիճակին, վերջ տալ իրարամերժ, իրար հակասող տվյալներին եւ օբյեկտիվորեն բնորոշել առկա իրավիճակը։
Ես ուղեկցում էի պատվիրակությանը եւ ակնդետ հետեւում, թե ինչպես թումանյանասերը, հմուտ դիվանագետը եւ մեծ հայրենասերը կարողացավ մի «փաստաթղթի» շուրջ համախմբել բոլոր շահագրգիռ կողմերին, ազգային շահը չստորադասելով՝ անխախտ պահել երկու երկրների բարեկամական հարաբերությունները եւ … հաջողել։
Այնուամենայնիվ, դա միայն առաջին փուլն էր, որին հաջորդեց երկար–երկար քննարկումների, բանակցությունների, շահարկումների անվերջ շղթան, որը բարեբախտաբար իր ցանկալի վերջնարդյունքը տվեց, եւ տունն այժմ ծառայում է այն նպատակին, որին ձգտում էր հայ ժողովուրդը։
Չգիտեմ ինչու այսօր որոշեցի այս մասին գրել։ Գրեցի ու էլի ինքս ինձ համոզեցի, որ իսկական նվիրումն ու հավատարմությունն իր արդյունքը չտալ չի կարող։
Հիշողությունները գրի առավ
Արուսյակ ԶԱԽԱՐՅԱՆԸ

19-02-2019





23-03-2019
Գաղտնալսող սարքեր այլեւս չեն կարող ներկրել
Կոռուպցիայի դեմ պայքարում ԱԱԾ-ն խոստանում է հնչեղ բացահայտումներ



23-03-2019
Աննկատ աշխատանքի նկատելի արդյունքը
Մետրոպոլիտենի առեղծվածը «կուլիսներում» է

Քաղաքի ներքեւի «քաղաքի» մուտքը, ...


23-03-2019
Նոր իրավիճակ միջազգային իրավունքում
Ճանաչումը կհակասի ՄԱԿ-ի ԱԽ-ի բանաձեւերին

Ժամանակակից միջազգային իրավունքում ...


23-03-2019
Չկա վատ հող, կա վատ մշակող
Բացվեց օրգանական գյուղատնտեսության ուսումնական կենտրոնը

Օրեցօր մեծանում է ...


23-03-2019
ՀՀ նախագահին հավատարմագրերն է հանձնել Կուբայի դեսպանը
Հանրապետության նախագահ Արմեն Սարգսյանին երեկ իր հավատարմագրերն է հանձնել ...


23-03-2019
Առողջ սերունդ եւ ամուր թիկունք
Ֆիզիկական դաստիարակության համակարգը ենթակա է վերանայման

Հրադադարի եւ ...


23-03-2019
Գարդասիլ. ինչու է կարեւոր պատվաստվելը
ԱՆ-ն մտահոգիչ է համարում առկա ցուցանիշները

Կանանց համար ...



23-03-2019
«Արցախի մանդատն անփոփոխ է»
Ինչն է հիմք հանդիսացել համատեղ ...

23-03-2019
Թումանյանի վերջին գարունն ու մահվան հանգամանքները
Այսօր բանաստեղծի մահվան օրն է


23-03-2019
Մաքուր Հայաստանը իրականություն պետք է դառնա բոլորիս ջանքերով
Այսօր տեղի կունենա այս տարվա համապետական ...

23-03-2019
Պետությունը քաջալերում է տնտեսավարող սուբյեկտներին
Նախագահը հորդորեց հաշվի առնել Արցախի ...
USD
EURO
RUR
GEL
Եղանակը Երևանում
գիշերը +4... +6
ցերեկը +15... +17

Մեր մասին
Կապ
   Արխիվ

© 2006 Copyright Hayastany Hanrapetutyun daily © 2006 Design and development by WEBMAKER STUDIO