Հանրապետություն
Հասարակություն
Ներքին կյանք
Արտաքին քաղաքականություն
Տնտեսություն
Սոցիում
Մշակույթ
Գիտություն
Կրթություն
Առողջապահություն
 
Պաշտոնական
Նախագահ
Ազգային ժողով
Կառավարություն
ԱԳՆ
ՊՆ
Մայր Աթոռ
Այլք...
 
Երևան
Մարզեր
ԼՂՀ
Աշխարհ
Զանազան

20.05.2019
ԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆ


Ինչպես փրկվեց Թումանյանի թբիլիսյան տունը

Սիրո, հավատարմության եւ նվիրվածության մի պատմություն

Աշխատում էի «Արմենպրես» լրատվական գործակալությունում։ Լուսաբանում էի մշակույթի ոլորտը եւ ինքս ինձ համար որոշել էի՝ հավատարիմ մնալ արվեստին մինչեւ վերջ, աշխատել առնվազն «չվնասելու» անխախտ որոշմամբ, օգնել կարեցածի առավելագույն չափով։
2012 թվականն էր, երբ Հովհաննես Թումանյանի թոռնուհի Իրմա Սաֆրազբեկյանից ստացած անսպասելի զանգը տակնուվրա արեց աշխատանքային առօրյաս։ Փոխանցած մտքերը, խնդիրը կցկտուր էր ձեւակերպված՝ «Թումանյանի տունը … ծախեցին», «թուրք—վրացական ընկերություն է գնել», «սա իրական անտարբերություն է», «ծոռնուհի Ալինան», «շենքի երկրորդ հարկաբաժինը» եւ այլն, եւ այլն։
Խնդրի լրջությունը սթափ գիտակցելու, էմոցիոնալ հատվածը մի կողմ դնելու ու ստացած տեղեկատվությունը մի քանի աղբյուրից ստուգելու լրագրողական պարտավորվածությունից զատ, մի բան հստակ էր՝ շտապել է պետք, համապատասխան արձագանքը չպետք է ուշանար։
Դրանից հետո զանգեր, տեղեկատվության պարբերական թարմացում, ասեկոսեներ, մամուլի ասուլիսներ, ՀՀ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի հանձնարարականը, պատվիրակության կազմում եւ մեկնում Թբիլիսի. պատվիրակություն՝ Հայաստանի գրողների միության լուսահոգի նախագահ Լեւոն Անանյանի ղեկավարությամբ։ Ձեւակերպված հստակ նպատակ՝ տեղում ծանոթանալ իրավիճակին, վերջ տալ իրարամերժ, իրար հակասող տվյալներին եւ օբյեկտիվորեն բնորոշել առկա իրավիճակը։
Ես ուղեկցում էի պատվիրակությանը եւ ակնդետ հետեւում, թե ինչպես թումանյանասերը, հմուտ դիվանագետը եւ մեծ հայրենասերը կարողացավ մի «փաստաթղթի» շուրջ համախմբել բոլոր շահագրգիռ կողմերին, ազգային շահը չստորադասելով՝ անխախտ պահել երկու երկրների բարեկամական հարաբերությունները եւ … հաջողել։
Այնուամենայնիվ, դա միայն առաջին փուլն էր, որին հաջորդեց երկար–երկար քննարկումների, բանակցությունների, շահարկումների անվերջ շղթան, որը բարեբախտաբար իր ցանկալի վերջնարդյունքը տվեց, եւ տունն այժմ ծառայում է այն նպատակին, որին ձգտում էր հայ ժողովուրդը։
Չգիտեմ ինչու այսօր որոշեցի այս մասին գրել։ Գրեցի ու էլի ինքս ինձ համոզեցի, որ իսկական նվիրումն ու հավատարմությունն իր արդյունքը չտալ չի կարող։
Հիշողությունները գրի առավ
Արուսյակ ԶԱԽԱՐՅԱՆԸ

19-02-2019





18-05-2019
Շինարարության վերելքն անխուսափելի է
Մեկնարկեց ամենամյա միջազգային մասնագիտացված տարածաշրջանային խոշորագույն ցուցահանդեսը

Քանի ...


18-05-2019
Միասնականները կմեկնարկեն հունիսի 4-ին
Դիմորդների թիվը նախորդ տարվա համեմատ կրկնակի աճել է



18-05-2019
Գինու ակցիզային հարկի նվազեցումից մինչեւ այլ հարկերի կրճատում
Պատգամավորներն օրենսգրքի վերաբերյալ ներկայացնում են առաջարկներ

Հարկային օրենսգրքում ...


18-05-2019
21-րդ դարը հայերի դարն է
Արմեն Սարգսյանը մասնակցել է «Համագործակցության գլոբալ համակարգի փլուզման ...


18-05-2019
«Մինչեւ ընկալումը չփոխվի, ոչ մի բան չի փոխվի»
Կառավարությունում քննարկվել են գերակա ոլորտում ներդրումային ծրագրերին տրվող ...


18-05-2019
Վարչապետը հանդիպում է ունեցել ռուսական առաջատար ԶԼՄ-ների ներկայացուցիչների հետ
Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը կառավարությունում հանդիպում է ունեցել Հայաստանում գտնվող ...



18-05-2019
Մխիթարյանի շուրջ կրքերը թեժանում են
Հենրիկ Մխիթարյանը, ամենայն ...

18-05-2019
Շուրջ մեկ տարի ընդմիջումից հետո բախումները վերսկսվել են
Երեկ Գերմանիայի, Բելգիայի եւ Քուվեյթի պահանջով ...
USD
EURO
RUR
GEL
Եղանակը Երևանում
գիշերը +14... +16
ցերեկը +27... +29

Մեր մասին
Կապ
   Արխիվ

© 2006 Copyright Hayastany Hanrapetutyun daily © 2006 Design and development by WEBMAKER STUDIO