Հանրապետություն
Հասարակություն
Ներքին կյանք
Արտաքին քաղաքականություն
Տնտեսություն
Սոցիում
Մշակույթ
Գիտություն
Կրթություն
Առողջապահություն
 
Պաշտոնական
Նախագահ
Ազգային ժողով
Կառավարություն
ԱԳՆ
ՊՆ
Մայր Աթոռ
Այլք...
 
Երևան
Մարզեր
ԼՂՀ
Աշխարհ
Զանազան

26.05.2019
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ


Ինտերնետ գրագիտություն

Նախկի՞ն, թե՞ ներկա խնդիր

Եթե համացանցում գրված է՝ օրինակ, «մածունը սեւ է», ուրեմն այդպես էլ կա։ Միջին տարիքի եւ ավելի մեծ տարիքի անձանց մի մասն առանձնակի վստահություն ունի գրավոր խոսքի նկատմամբ։ Ամենայն հավանականությամբ, այդ վերաբերմունքը խորհրդային ժամանակներից է, երբ հավատացած էին, որ գրավոր խոսքում որեւէ սխալ կամ ապատեղեկատվություն չի կարող լինել։ Բայց այսօր, արտաքին եւ ներքին տեղեկատվական պատերազմի պայմաններում ապատեղեկատվությունը հատուկ մշակված քաղաքականություն է։
Այսպես ասած, ՏՏ սերունդը տեղեկատվությունը ստուգելու պրակտիկա ունի։ Բայց ահա վերոնշյալ «վստահորդների խավը» խայծը հեշտությամբ կուլ է տալիս։
«Այդպես է, նախկինում հեռուստացույցով էր, հիմա համացանցով է։ Համացանցի դեպքում ավելի վատ է, որովհետեւ շատ դեպքերում մարդկանց անհատապես են դիմում։ Խնդիրը կա, դրա համար խաբեությունը ինտերնետում աստիճանաբար ավելի մեծ ծավալներ է ստանում։ Մարդիկ ավելի հեշտ են խայծը կուլ տալիս»,—«ՀՀ»—ի հետ զրույցում ասաց տեղեկատվական անվտանգության մասնագետ, մեդիա փորձագետ Սամվել Մարտիրոսյանը՝ ընդգծելով նաեւ օրենսդրական բացերի մասին։ Նրա բնորոշմամբ, օրենսդրությունը բավականին հետ է։ Բերում է էլեկտրոնային առեւտրի օրինակը։
Խաբեության ու ապատեղեկատվության զոհ չդառնալու համար, մասնագետն ասում է՝ պետք է մարդկանց կրթել։ Իսկ եթե կայքերը ստուգելու մեթոդներին չեն տիրապետում, ինչը բավականին լուրջ գործընթաց է, խորհուրդ է տալիս վստահել հայտնի եւ ստուգված կայքերին։
«Ինքն իրեն վիճակն ավելի լավը չի դառնում։ Պայմանավորված է տարիքային խմբով։ Երեխաները, երիտասարդներն ինքնուրույն կրթվում են, բայց եթե դիտարկենք ավելի բարձր տարիքային խումբը՝ գլոբալ խնդիր կա։ Նրանց համար չկան կրթական ծրագրեր, չկան նաեւ հանրային իրազեկման ձեւեր, որոնք կապահովեն նվազագույն գիտելիք»,—նշում է Մարտիրոսյանը։ Նա ավելացնում է նաեւ, որ ինչ—որ չափով աճ կա՝ էվոլյուցիոն ձեւով, բայց վտանգն ավելի արագ է աճում, քան մարդկանց գիտելիքները. «Միասնական կրթական ծրագիր չկա, սովորում են իրենց սխալների վրա։ Ինտերնետ գրագիտություն ասվածը բարդ է, որովհետեւ ծավալվող երեւույթ է՝ սկսած համացանցից անվտանգ օգտվելուց, վերջացրած ավելի կոնկրետ հարցերով։ Այսինքն՝ ճյուղերը բազմաթիվ են, ու աստիճանաբար նոր բաներ են ի հայտ գալիս»։
Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության գործադիր տնօրեն Կարեն Վարդանյանն ինտերնետ գրագիտության մասին հարցը հին է որակում։ Ասում է. «Դրա մասին կարելի էր խոսել, ասենք՝ 10 տարի առաջ, երբ վիճակը լավ չէր։ Բայց հիմա, երբ 90 տոկոսանոց ինտերնետ կա, երեխաները հիմնականում տեղյակ են ինտերնետից»։ Նշում է, որ համակարգչային գրագիտության դասավանդումը դպրոցներում շատ ցածր մակարդակի վրա է։ Բայց իրավիճակը փորձում են շտկել «Արմաթ» ծրագրով. «Հույս ունենք, որ բոլոր դպրոցներում կներառվի դա եւ կհանգեցնի այն բանին, որ 10—18 տարեկանների առնվազն 20 տոկոսը համակարգչային գրագիտությունից բացի, այլ հմտությունների եւս կտիրապետի»։
«Արմաթ» ինժեներական լաբորատորիաների ներդրման ծրագրի շրջանակներում ԻՏՁՄ—ն կազմակերպում է խրախուսական միջոցառումներ, մրցույթներ, ճամբարներ։ Դրանց շնորհիվ խմբակ—լաբորատորիաների երեխաները հնարավորություն են ստանում ցուցադրելու իրենց աշխատանքները, մրցելու հասակակիցների հետ, զարգացնելու ունակությունները ու գիտելիքները, նորարար գաղափարները, թիմային աշխատանքի հմտությունները։ Միջոցառումները կազմակերպվում են նաեւ Հայաստանում ռոբոտաշինության զարգացման եւ աջակցման, խաղերի ծրագրավորման ոլորտի զարգացման նպատակով։
Այժմ Հայաստանի, Արցախի եւ Վրաստանի տարածքում գործում է 250—ից ավելի «Արմաթ» ինժեներական լաբորատորիա։ Լաբորատորիաներում ավելի քան 6500 երեխա ստանում է անվճար ինժեներական կրթություն։
Ծրագիրն արդեն արդյունք տալիս է։ Ըստ «Գրանդ Թորնթոն Քընսալթինգ» ՓԲԸ գնահատականի՝ սաների 84 տոկոսն ընդունվել է բուհ, 39 տոկոսն աշխատում է եւ սովորում, աշխատանք ունեցողների 45 տոկոսը ներգրավված է ծրագրավորման ոլորտում, 29 տոկոսը՝ ՏՏ ոլորտի այլ աշխատանքներում։ Մյուսներն էլ կատարում են ինժեներական եւ տեխնիկական աշխատանքներ։ Աշխատանք ունեցողների 12 տոկոսը հիմնել է ստարտափներ։ Աշխատանք գտած կամ ստարտափ հիմնած աշխատակիցների աշխատավարձերը տատանվում են 50–300 հազար ՀՀ դրամի սահմաններում՝ միջինը կազմելով շուրջ 130.000 ՀՀ դրամ։
ՏՏ ոլորտի հիմնական խնդիրը Վարդանյանը համարում է կադրերի պակասը։ Դա բուհերի ցածր մակարդակով է պայմանավորում։ Պատճառաբանում է, որ բուհերը գիտահետազոտական չեն։ Զուտ կրթական հաստատություններ են, դրա համար էլ կադրերը չեն բավականացնում։
Թամարա ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ

08-05-2019





25-05-2019
Դատական համակարգի առողջացման ճանապարհի խութերը
Անցումային արդարադատությունը հաշտեցման, այլ ոչ թե առճակատման գործիք ...


25-05-2019
Ուստարվա վերջին զանգը ղողանջեց
Ինչպես ուսուցիչներն են ասում՝ առջեւում քննություններն են

Տուգանային ...


25-05-2019
Դիմում գրելու դեպքում կհամարվե՞ն կոռուպցիոներ
Ինչ է ենթադրում վեթինգի իրականացման ճանապարհային քարտեզը

Վեթինգ. ...


25-05-2019
Կառավարության համար սկզբունքային է
Հայաստանում ազգային, կրոնական փոքրամասնությունների ինքնության պահպանումը երաշխավորելը

Վարչապետ ...


25-05-2019
Ռազմարդյունաբերական հանձնաժողովի նիստ՝ կառավարությունում
Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ կառավարությունում երեկ տեղի է ունեցել ...


25-05-2019
Նրանց է վստահված հայրենիքի ճակատագիրը
Վերջին զանգի ղողանջներն ազդարարեցին նոր կյանքի սկիզբը

Արցախի ...



25-05-2019
Հոգեւոր-քաղաքական միասնության հրամայականը
Գիտաժողով՝ նվիրված միացյալ Հայաստանի ...

25-05-2019
Նորահայտ փաստաթղթեր՝ շվեյցարական արխիվներից
«Հնչակյան կուսակցության կազմավորումը ...

25-05-2019
ՀԹՖ նախագահի ընտրություններն անվավեր կճանաչվեն
Սկանդալային զարգացում ունեցավ ...
USD
EURO
RUR
GEL
Եղանակը Երևանում
գիշերը +12... +15
ցերեկը +23... +25

Մեր մասին
Կապ
   Արխիվ

© 2006 Copyright Hayastany Hanrapetutyun daily © 2006 Design and development by WEBMAKER STUDIO